Image Image Image Image Image

JADWIGA JĘDRZEJOWSKA

Jadwiga Jędrzejowska, po mężu Galert (ur. 15 października 1912 w Krakowie, zm. 28 lutego 1980 w Katowicach) – polska tenisistka, finalistka Wimbledonu w grze pojedynczej z 1937 roku, finalistka mistrzostw USA w grze pojedynczej z 1937 roku, finalistka mistrzostw Francji w grze pojedynczej z 1939 roku, zwyciężczyni mistrzostw Francji w grze podwójnej z 1939 roku, wielokrotna mistrzyni Polski.

J.Jędrzejowska

W latach 1927–1966 zdobyła 65 tytułów mistrzyni kraju (w singlu, deblu i mikście), ponadto 28 razy triumfowała w międzynarodowych mistrzostwach Polski. Jej przewaga nad krajowymi rywalkami była tak duża, że w 1938 związek tenisowy przyznał jej tytuł mistrzyni Polski bez gry. Sławę zdobyła jednak przede wszystkim na kortach światowych. W 1931 debiutowała na Wimbledonie. Na tym samym turnieju osiągnęła w 1937 finał, co było największym sukcesem w historii polskiego tenisa aż do 2012 roku. Jedyny tytuł wielkoszlemowy zdobyła w 1939 na mistrzostwach Francji. Wygrała debla w parze z Mathieu. Poza turniejami wielkoszlemowymi odnosiła sukcesy także w imprezach nieco niższej rangi. W grze pojedynczej wygrywała m.in. mistrzostwa Londynu, międzynarodowe mistrzostwa Węgier, Austrii, Irlandii Północnej, Walii. Wygrała również prestiżowe międzynarodowe mistrzostwa Włoch w Rzymie w grze mieszanej, występując w parze ze słynnym australijskim tenisistą i trenerem Harry Hopmanem. W 1937 nie przyjęła propozycji przejścia na status zawodowy (do tzw. cyrku Tildena). W rankingu światowym była klasyfikowana w 1936 na 6. miejscu, w latach 1937–1939 na 5. miejscu. Jej kariera międzynarodowa została przerwana przez wojnę światową; okres okupacji spędziła w Polsce, nie grając w tenisa.  Kontynuowała występy po 1945, odnosząc dalsze sukcesy, zarówno w kraju jak i zagranicą. We wrześniu 1950 zwyciężyła w międzynarodowych mistrzostwach Rumunii, pokonując Irminę Popławską. Zdobywając kolejne tytuły mistrzyni Polski w latach 60. stała się przykładem wyjątkowej długowieczności sportowej. Była m.in. partnerką mikstową króla Szwecji Gustawa V. Dysponowała silnym forhendem, z czasem wypracowała także dobre uderzenie bekhendowe. Wśród swoich dobrych uderzeń wymieniała także plasowany serwis, smecz (z zastrzeżeniem, że nie grała zbyt chętnie przy siatce) i przede wszystkim skrót z bekhendu. Na kortach wyróżniała się także uśmiechem; w prasie amerykańskiej napisano „Musiała dopiero przyjechać mała Polka, żeby pokazać naszym tenisistkom, iż można przegrywać z uśmiechem”. Jadwiga Jędrzejowska, nazywana popularnie za granicą „Jed” lub „Ja-Ja” (jej nazwisko było za trudne do wymówienia) pochowana jest na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

DSC_3060

Tablica odsłonięta 14 kwietnia 2019 r. podczas TAURON Aleja Gwiazd Tenisa w Krakowie

 Osiągnięcia w turniejach  

  • 1973 Wimbledon – finał
  • 1973 Mistrzostwa USA – finał
  • 1939 Mistrzostwa Francji – finał

Gra podwójna

  • 1936 Mistrzostwa Francji – finał
  • 1938 Mistrzostwa USA – finał
  • 1939 Mistrzostwa Francji – wygrana

Gra mieszana

  • 1947 Mistrzostwa Francji – finał

Odznaczenia i wyróżnienia

W 1936 i 1937 Jadwiga Jędrzejowska triumfowała w Plebiscycie „Przeglądu Sportowego”. Jest laureatką Wielkiej Honorowej Nagrody Sportowej (1937). 14 lutego 1938 otrzymała Państwową Nagrodę Sportową za rok 1937. Została odznaczona m.in. dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, pierwszym w PRL tytułem „Zasłużonej Mistrzyni Sportu”. W 1977 została trzecią po Stanisławie Marusarzu i Waldemarze Baszanowskim laureatką Nagrody im. Janusza Kusocińskiego, przyznawanej za postawę sportową i obywatelską.

58ed0c6f63687_p

© 2003-2019 Fundacja Aleja Gwiazd. All rights reserved.